جسمانیت جهت حفاظت از روحانیت است (یکی از معانی رمزی هبوط حفاظت بوده نه تبعید) و هنر، جسمانیت عالم مثال در دنیاست.
هنرمند حقیقی از طریق آثارش سعی در یادآوری و بازآفرینی دارد، یادآوری سرزمین های فراموش شده (شهرهای طولی و عرضی مانند هورقلیا و …) و بازآفرینی حوادث ازلی (اسطوره ای) که ارواح انسانی در آن حضور داشته اند.